Φεστιβάλ «Όψεις Πολιτισμού»

 

Η εταιρεία «ΟΨΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ» και ο Μ.Ε.Α.Σ. «ΛΗΜΝΟΣ» στα πλαίσια μίας σειράς πολιτιστικών πρωτοβουλιών, παρουσιάζει το διήμερο 27 και 28 Μαρτίου, ένα ενδιαφέρον θεατρικό φεστιβάλ, ένα φεστιβάλ που απευθύνεται στο θεατρόφιλο κοινό του νησιού, φιλοδοξώντας να δημιουργηθεί ένας διαχρονικός θεατρικός θεσμός στη Λήμνο. Με παραστάσεις υψηλού καλλιτεχνικού διαμετρήματος που θα ανταποκρίνονται στις θεματικές, πολιτιστικές αναζητήσεις ενός «ψαγμένου», απαιτητικού κοινού. Αλλά δυστυχώς απομονωμένου από τη δυνατότητα άμεσης πρόσβασης σε πρωτογενή κύτταρα πολιτισμού, όπως το θέατρο, προφανώς, και πολύ περισσότερο βέβαια, τους χειμερινούς μήνες, που όλα είναι πιο δύσκολα.

Τα κείμενα και όλο το επιστημονικό πρόγραμμα είναι εκπαιδευτικά σχεδιασμένο και δομημένο στην διδακτέα ύλη της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης από τον Dr. Αστροφυσικής και επιστημονικό συνεργάτη του «Ιδρύματος Ευγενίδου» κ. Γιάννη Κοντογιάννη.

Ο κάθε μικρός θεατής μπορεί να γίνει πρωταγωνιστής… εξερευνά, ανακαλύπτει, μαθαίνει και ερμηνεύει περίεργα, αλλά και καθημερινά φαινόμενα. Τα πειράματα που πραγματοποιούνται επί σκηνής είναι απόλυτα ασφαλή, εντυπωσιακά και πρωτότυπα.

Συντελεστές
Κείμενο: Άκυς Μητσούλης
Σκηνοθεσία:Παυλίνα Χαρέλα,
Μουσική: Γιάννης Αυγερινός,
Στίχοι τραγουδιών: Πατρούλα Χριστοδούλου,
Μουσική τραγουδιών: Χάρης Γκατζόφλιας
Χορογραφίες: Ελένη Χρυσομάλλη
Σχεδιασμός επιστημονικού προγράμματος: Γιάννης Κοντογιάννης
Φωτισμοί – Ήχος: Ανέστης Ατακτίδης
Παραγωγή: Θέατρο Σοφούλη – Dream Workers
Παίζουν: Μάριος Κωνσταντίνου Χρήστος Γκουτσίδης, Παναγιώτης Αναγνωστόπουλος (διπλή διανομή)

ΔΕΥΤEΡΑ 27 ΜΑΡΤΙΟΥ, ΩΡΑ 20.30 & ΤΡΙΤΗ 28 ΜΑΡΤΙΟΥ, ΩΡΑ 12.00
«Το αμάρτημα της μητρός μου» του Γ. Βιζυηνού σε σκηνοθεσία του Δήμου Αβδελιώδη με την Αγάπη Μανουρά και τον Θεμιστοκλή Καρποδίνη.

«Το Αμάρτημα της Μητρός μου» του Γεωργίου Βιζυηνού είναι ένα από τα αριστουργηματικά διηγήματα της ελληνικής πεζογραφίας κι ένα σπάνιο κείμενο για την παγκόσμια λογοτεχνία, από το οποίο εμπνεύστηκε για ακόμα μια φορά ο ταλαντούχος Δήμος Αβδελιώδης.

Tο έργο αυτό του Βιζυηνού, έχει τη δομή ενός αρχαίου δράματος, εμπλουτισμένου με τα πρώιμα ψυχαναλυτικά στοιχεία που αφομοίωσε κατά τη διάρκεια των σπουδών του στη Γοτίγγη της Γερμανίας και ενσωμάτωσε δημιουργικά στο έργο του, xωρίς να χάνει καθόλου τον γειωμένο λαïκό χαρακτήρα του .

Ο Γιός και η Μητέρα του έργου, έχουν όλα τα στοιχεία των τραγικών ηρώων που εμπλέκονται σε ένα τραγικό συμβάν από τη Μοίρα. Το μόνο που μπορούν να πράξουν οι ίδιοι συνειδητά είναι να κατανοήσουν βαθειά ο ένας τον άλλο ,για να επέλθει στο τέλος η συγχώρηση, σαν λύση και σαν κάθαρση.

Το αυτοβιογραφικό αυτό διήγημα αναφέρεται στις απελπισμένες αλλά μάταιες προσπάθειες της Μητέρας του Βιζυηνού να σώσει από το θάνατο το άρρωστο, μικρό της κορίτσι. Οι ενοχές της απώλειας ακολούθως, την ωθούν σε δυο αλλεπάλληλες υιοθεσίες κοριτσιών, που γίνονται όμως η αιτία να παραμεληθούν τα άλλα τρία ορφανά από πατέρα αγόρια της, και να στερηθούν των φροντίδων της. Όταν μεγαλώνουν και γίνονται άνδρες, δεν μπορούν ακόμα να κατανοήσουν αυτή την άστοχη εμμονή, της μητέρας τους.

Αργότερα, ύστερα από χρόνια, επιστρέφοντας από τις σπουδές του στη Γερμανία ο μεσαίος της γιός, ο ίδιος ο συγγραφέας, μαθαίνει έκπληκτος από τη μητέρα του, το τραγικό μυστικό της.

Ο Γεώργιος Βιζυηνός επιζητά την αμοιβαία κατανόηση και συγχώρεση από τη μητέρα του, αποκαλύπτοντας ο ίδιος την πιο βαθιά του πληγή, όταν ακούει μικρός μέσα στην εκκλησία να παρακαλάει τον θεό να πάρει εκείνον, αντί της βαρέως ασθενούσης αδελφής του.

Πρόκειται για μια τραγικού χαρακτήρα διπλή εξομολόγηση, που ενώ συνήθως κρύβεται επιμελώς στο σκοτάδι, εδώ βγαίνει στο φώς, και περνώντας αγέρωχα ανάμεσα από τις συμπληγάδες της ηθογραφίας και της ηθικογραφίας, γίνεται λόγος δημόσιος και λυτρωτικός, χάρη στο πνεύμα ενός πολύ μεγάλου συγγραφέα.

Ενός πνεύματος, που έχει συμπεριλάβει και αφομοιώσει μέσα σε όλο το πεζογραφικό του έργο, τα στοιχεία ενός ζωντανού και πηγαίου λαϊκού πολιτισμού που εμπεριέχει τις δυνάμεις της ζωής και της πίστης, να υπερνικούν τις δυνάμεις του θανάτου και της φθοράς.

Συντελεστές
Σκηνικός χώρος–διδασκαλία ερμηνείας: Δήμος Αβδελιώδης
Θεατρική προσαρμογή – σκηνοθεσία: Δήμος Αβδελιώδης
Ερμηνεύουν: Θεμιστοκλής Καρποδίνης , Αγάπη Μανουρά
Μουσική: Βαγγέλης Γιαννάκης
Παραγωγή: anagnorisis Αστική μη Κερδοσκοπική Εταιρεία Θεάτρου Κινηματογράφου

to kivotioΤΡΙΤΗ 28 ΜΑΡΤΙΟΥ, ΩΡΑ 20.30
«Το κιβώτιο» του Άρη Αλεξάνδρου, Σκηνοθέτης: Φώτης Μακρής, Κλεοπάτρα Τολόγκου. Παίζουν: Φώτης Μακρής

Μετά από πέντε sold out παραστάσεις στην Θεσσαλονίκη, και τη συμμετοχή του στο θεατρικό φεστιβάλ Θεατρικοί βηματισμοί στο Ηράκλειο «Καρακωνσταντάκης Αντώνης», στο φεστιβάλ Το Αυλαία πάει… Αυλαία στη Θεσσαλονίκη, στο θεατρικό φεστιβάλ Μυτιλήνης, και πολλές ακόμη επιτυχημένες παραστάσεις, «Το Κιβώτιο», ταξιδεύει στη Λήμνο, την Τρίτη 28 Μαρτίου 2017, στο Κινηματοθέατρο «Μαρούλα».

“Το Κιβώτιο”, είναι το μοναδικό μυθιστόρημα του Άρη Αλεξάνδρου και έχει χαρακτηριστεί ένα από τα σημαντικότερα κείμενα της Νεοελληνικής λογοτεχνίας. Στα τέλη του Ελληνικού εμφυλίου πολέμου, μια ομάδα ανταρτών αναλαμβάνει μετά από σχετική εντολή του Γενικού Αρχηγείου να μεταφέρει, περνώντας μέσα από εχθρικό έδαφος, ένα κιβώτιο αγνώστου περιεχομένου, με παραλήπτες τη διοίκηση μιας ανταρτοκρατούμενης πόλης. Στη διάρκεια της αποστολής η ομάδα αρχίζει να χάνει τα μέλη της σταδιακά μέχρι που τελικά σώζεται ένας μόνο αντάρτης, ο οποίος τελικά κατορθώνει να παραδώσει το κιβώτιο. Όταν όμως φτάνει στον προορισμό του, διαπιστώνεται πως είναι άδειο και ο αντάρτης φυλακίζεται από τους άλλους συντρόφους του ως δολιοφθορέας.

Σε μια συγκλονιστική προσπάθεια να αποδείξει την αθωότητά του, αρχίζει να συντάσσει αναφορές στον ανακριτή, όπου δεν διστάζει να εξηγεί και να ερμηνεύει, το νόημα της παράδοξης αποστολής τους.

Αυτές οι αναφορές, αποτελούν το μυθιστόρημα του Αλεξάνδρου.

Ο συντάκτης των αναφορών δεν γνωρίζει τίποτα για την ταυτότητα του ανακριτή ούτε για τους δεσμώτες του, ούτε αν ο ανακριτής διαβάζει τα όσα του γράφει.

Το μυθιστόρημα ερμηνεύθηκε από αλληγορία για τον εμφύλιο και ως καταγγελία των κάθε είδους εξουσιών και ιερατείων αλλά και ως ένα σχόλιο στον δυτικό πολιτισμό.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα
Ο Άρης Αλεξάνδρου (ψευδώνυμο του Αριστοτέλη Βασιλειάδη) γεννήθηκε στην Πετρούπολη της Ρωσίας, το 1922 από Έλληνα πατέρα και Ρωσίδα μητέρα. Λίγα χρόνια μετά τη γέννηση του (το 1928), η οικογένεια μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη και μετά στην Αθηνά.

Άρχισε να μεταφράζει και να γράφει σε νεαρή ηλικία. Οι πολίτικες του περιπέτειες (εξορίστηκε στην Ελ Ντάμπα της Λιβύης, στον Μούδρο της Λήμνου, στη Μακρόνησο και φυλακίστηκε για τα αριστερά πολιτικά του φρονήματα), που συνοδεύονταν από αντίστοιχες ιδεολογικές, καθώς διαφωνούσε με τους συντρόφους του, δεν έκαμψαν τη μεταφραστική του παραγωγή, ούτε και την ποιητική του δημιουργικότητα.

Από το 1967 έζησε αυτοεξόριστος, μαζί με τη σύζυγο του Καίτη Δρόσου, στο Παρίσι, οπού και τέλειωσε τη συγγραφή του μυθιστορήματος “Το Κιβώτιο”. Πέθανε στο Παρίσι, το 1978.

Τα ποιητικά έργα του είναι: Ακόμα τούτη η άνοιξη (1946), Άγονος Γραμμή (1952), Ευθύτης Οδών (1959), Ποιήματα (1941-1971) (1972). Ασχολήθηκε επίσης με τη μετάφραση από τα αγγλικά, τα ρώσικα, τα γαλλικά, τα ιταλικά και τα γερμανικά.

Το μοναδικό του μυθιστόρημα, “Το Κιβώτιο”, μεταφράστηκε στα γαλλικά και στα αγγλικά και αποτέλεσε θέμα πολλών πανεπιστημιακών εργασιών.

Συντελεστές
Δραματουργική επεξεργασία – Σκηνοθεσία : Φώτης Μακρής, Κλεοπάτρα Τολόγκου
Πρωταγωνιστής: Φώτης Μακρής
Σκηνογραφία : Διονύσης Μανουσάκης
Μουσική : Γιώργος Νινιός

You may also like...