Πρόγραμμα προβολών θερινού κινηματογράφου του δήμου Κιλκίς

gkernikaΠρόγραμμα προβολών θερινού κινηματογράφου
10 και 11 Αυγούστου
“Το νόημα της ζωής” MONTY PYTHON’S THE MEANING OF LIFE
του Τέρι Τζόουνς
με τους Γκρέιαμ Τσάπμαν, Τζον Κλιζ, Έρικ Άιντλ, Τέρι Γκίλιαμ, Τέρι Τζόουνς, Μάικλ Πάλιν, Σάιμον Τζόουνς, Κάρολ Κλίβελαντ, Πατρίτσια Κουίν
Ποιο είναι το νόημα της ζωής; Μήπως είναι η εργασία; Μήπως η μάθηση; Η οικογένεια; Ο πλούτος; Και τι κάνουμε όταν ο θάνατος μας χτυπά την πόρτα; Η ταινία προσπαθεί να δώσει μια απάντηση στα βασανιστικά ερωτήματα: ποιοι είμαστε, από πού ερχόμαστε, έχει η ζωή μας κάποιο νόημα ή όλα είναι μάταια; Αλλά… περιμένετε! Εδώ δεν πρόκειται για καμιά φιλοσοφική πραγματεία! Εδώ πρόκειται για τους Μόντι Πάιθον, που με το θεότρελο, άσεμνο χιούμορ τους, δεν αφήνουν τίποτα όρθιο! Σατιρίζουν μέχρι τελικής πτώσεως όλους τους κοινωνικούς περιορισμούς που μας εμποδίζουν να χαρούμε την ομορφιά της ζωής…
«Ο θεός χρειάστηκε εφτά μέρες για να φτιάξει τον κόσμο, οι Μόντι Πάιθον χρειάζονται μόνο μιάμιση ώρα για να τον γκρεμίσουν». Το σλόγκαν της τελευταίας ταινίας που γύρισε η κωμική ομάδα των Πάιθον, είναι λίγο πολύ ακριβές, καθώς ακόμη κι αν καμιά πραγματική καταστροφή δεν λαμβάνει χώρα στην διάρκεια του «Το Νόημα της Ζωής», δεν αφήνει και πολλά πράγματα όρθια, ειδικά σε ότι αφορά τα θεωρούμενα ως «ιερά κι όσια».
Η θρησκεία, η οικογένεια, η επιστήμη, η ιατρική, οι παιδεία, οι σχέσεις, το σεξ, όλα μπαίνουν στο στόχαστρο της ταινίας κι όλα, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο εξευτελίζονται. Το φιλμ δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια συλλογή από κωμικά σκετς, τα οποία δεν βρίσκονται όλα στο ίδιο χιουμοριστικό ύψος, όλα όμως είναι εξίσου αυθάδη και σχεδόν όλα «ενοχλητικά». Μέσα από το πρίσμα ενός χιούμορ βαθιά σουρεαλιστικού και με μια κινηματογραφική γλώσσα που μοιάζει… να βγαίνει συνεχώς, οι Πάιθον κάνουν ένα φιλμ που θα μπορούσες να χαρακτηρίσεις αναρχικό, σχεδόν πανκ.
Στοχεύοντας κατ ευθείαν στην καρδιά του βρετανικού καθωσπρεπισμού, τον σφυροκοπούν ανελέητα αλλά παρασύρουν μαζί κάθε θεσμό ή αξία. Πολλές φορές το χιούμορ τους είναι χοντρό, οι τρόποι τους άξεστοι αλλά το θάρρος και η «μαγκιά» τους πάντα αξιοθαύμαστη. Μπορεί το «Νοημα της Ζωής» να μην αποκαλύπτει κάτι βαθύ και να απέχει από το να είναι η καλύτερη ταινία στη φιλμογραφία τους, δεν παύει όμως να αποτελεί μια από τις απολαυστικά ενοχλητικές και καλοδεχούμενα αιχμηρή κωμωδία.
12 και 13 Αυγούστου
“Το δέντρο της Γκερνίκα”
Κατεξοχήν θεατρικός συγγραφέας, μυθιστοριογράφος, ποιητής και δοκιμιογράφος ο Φερνάντο Αραμπάλ (1932) υπήρξε επίσης ζωγράφος και κινηματογραφιστής. Το σύνολο του έργου του, που ο ίδιος αποκαλεί «έργο του Πανός», γραμμένο κυρίως στα γαλλικά -καθώς το 1954 μετακομίζει στο Παρίσι-, αναπτύσσεται στη σφαίρα του παράλογου, και οι ήρωες του, αφελείς και ωμοί, εκφράζουν μια πικρή απελπισία, ενίοτε κι ενάντια στο φρανκικό καθεστώς. Στην απαγορευμένη μέχρι το 1982 ταινία του Το δέντρο της Γκερνίκα (L’ arbre de Guernica, 1975) περιγράφει, με το γνωστό ανατρεπτικό και σουρεαλιστικό του πνεύμα, την ιστορία του γιου ενός προύχοντα σ’ ένα βασκικό χωριό στη διάρκεια του εμφυλίου, ο οποίος αφού βιώσει τον βομβαρδισμό της κοντινής Γκερνίκα, αποφασίζει να καταταγεί στον δημοκρατικό στρατό.
Με την πτώση της φρανκικής δικτατορίας το 1975 και τη γενική αμνηστία που ψηφίστηκε το 1977, οι ισπανοί κινηματογραφιστές αρχίζουν να εξερευνούν το παρελθόν, βιώνοντας τη μετάβαση στη δημοκρατία.
16 Αυγούστου
Α΄μέρος βραβευμένων ταινιών μικρού μήκους
Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Νάουσας σε συνεργασία με το Δήμο Κιλκίς και την πρωτοβουλία εθελοντών για τη λειτουργία του θερινού κινηματογράφου παρουσιάζουν στο Κιλκίς επιλεγμένες ταινίες από την επετειακή δέκατη εκδήλωση του Φεστιβάλ.
Tiger boy
Χώρα / ΙΤΑΛΙΑ ~ Έτος 2012 ~ Διάρκεια 20’00’’
Βραβείο: Καλύτερου Σεναρίου
O Matteo, ένα 9χρονο αγόρι, φτιάχνει μια μάσκα πανομοιότυπη με έναν από τους ήρωές του: έναν παλαιστή των ρωμαϊκών προαστίων που λέγεται Tiger. Όταν φοράει τη μάσκα, ο Matteo δε θέλει να τη βγάλει. Ό,τι φαίνεται απλά σαν θυμός, είναι στην πραγματικότητα ένα κάλεσμα για βοήθεια που κανένας δεν ακούει.
With you
Χώρα / ΚΟΛΟΜΒΙΑ ~ Έτος 2012 ~ Διάρκεια 20’00’’
Βραβείο: Γ’ Καλύτερης Ταινίας Μικρού Μήκους, Καλύτερης Φωτογραφία, Καλύτερου Μοντάζ
Ο Antonio, ένας άστεγος που ανακυκλώνει χαρτόνια, λαχταρά να επιστρέψει στο χωριό από το οποίο έφυγε πριν πολλά χρόνια. Αλλά όλα αλλάζουν όταν ένα βράδυ σκληρής δουλειάς, βρίσκει ανάμεσα στα σκουπίδια και στα χαρτόνια κάτι που κανείς δε θα περίμενε, την αγάπη.
More than 2 hours
Χώρα / ΙΡΑΝ ~ Έτος 2013 ~ Διάρκεια 14’50’’
Βραβείο: Β’ Καλύτερης Ταινίας Μικρού Μήκους
Είναι 3 π.μ., ένα αγόρι κι ένα κορίτσι περιπλανιούνται στην πόλη. Ψάχνουν ένα νοσοκομείο για να θεραπεύσει το κορίτσι αλλά είναι πολύ πιο δύσκολο απ’ όσο πίστευαν.
Six
Χώρα / ΑΙΓΥΠΤΟΣ ~ Έτος 2013 ~ Διάρκεια 18’18’’
Βραβείο: Βραβείο «Νάουσα»
Ένα γραμμόφωνο ταράζει την ησυχία, αυτοί ντύνονται για να υποδεχτούν τους ερχόμενους επισκέπτες, αυτή ψάχνει για το κολιέ με την πεταλούδα, βρίσκει ένα όπλο.. και τότε όλα αρχίζουν.
The mass of men
Χώρα  / ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ~ Έτος 2012 ~ Διάρκεια 16:53
Βραβεία: Α’ Καλύτερης Ταινίας Μικρού Μήκους, Καλύτερης Σκηνοθεσίας «Μιχάλης Κακογιάννης», Καλύτερης Ερμηνείας «Αλέξης Δαμιανός», Βραβείο Κοινού
O Richard, ένας άνεργος 55χρονος, φτάνει 3 λεπτά αργότερα στο ραντεβού του, σε ένα εργατικό κέντρο. Μια σύμβουλος, καταπνιγμένη από τα όρια του συστήματος μέσα στο οποίο εργάζεται, δεν έχει άλλη επιλογή από το να τον τιμωρήσει για την αργοπορία του. Για να αποφύγει το βύθισμα του ακόμα περισσότερο στην εξαθλίωση, ο Richard παίρνει απεγνωσμένα μέτρα.
Τα δικαιώματα προβολής των ταινιών ευγενώς παραχωρήθηκαν από τους οργανωτές του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Νάουσας. Ευχαριστούμε θερμά.
17 Αυγούστου
Β΄μέρος βραβευμένων ταινιών μικρού μήκους
TRCFK
Χώρα / ΕΛΛΑΔΑ ~ Έτος 2012 ~ Διάρκεια 19’00’’
Από τη Ρωσία στην Ελλάδα, η ελπίδα ενός καλύτερου αύριο γίνεται εφιάλτης. Η διαδρομή ενός θύματος διεθνούς εμπορίας γυναικών, η οποία επισημαίνει ότι κάθε απόδραση προς τη σωτηρία έχει το αντίστοιχο κόστος.
Between a rock and a hard place
Χώρα / ΓΑΛΛΙΑ ~ Έτος 2012 ~ Διάρκεια 10’19’’
Τρεις άντρες βρίσκονται κλειδωμένοι σε ένα κελί. Ένας ιερέας καταφθάνει και προσφέρεται να ακούσει την εξομολόγηση τους. Σύντομα όμως ανακαλύπτουν το πραγματικό κίνητρο της επίσκεψης του…
Stage three
Χώρα / ΓΕΡΜΑΝΙΑ ~ Έτος 2012 ~ Διάρκεια 25’29’’
Ο Maik θέλει να τελειώσουν οι ώρες της κοινωφελούς υπηρεσίας του στον οίκο αναπήρων όσο πιο γρήγορα γίνεται. Σύντομα όμως αρχίζει να αναρωτιέται ποιος στ’ αλήθεια χρειάζεται εδώ βοήθεια – αυτός ο ίδιος, οι ανάπηροι ή ίσως ακόμα οι κοινωνικοί λειτουργοί;
The water well
Χώρα / ΡΩΣΙΑ ~ Έτος 2013 ~ Διάρκεια 10’00’’
Παραβολή για τη ζωή.
That wasn’t me
Χώρα / ΙΣΠΑΝΙΑ ~ Έτος 2012 ~ Διάρκεια 24’00»
“Το να είσαι στρατιώτης δεν είναι δύσκολο: είτε το συνηθίζεις είτε σε σκοτώνουν. Το πιο δύσκολο είναι να συνηθίσεις να ζεις με τις αναμνήσεις σου και να είσαι ξανά ο εαυτός σου αφού έχεις κάνεις όλα όσα έκανες”.
Τα δικαιώματα προβολής των ταινιών ευγενώς παραχωρήθηκαν από τους οργανωτές του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Νάουσας. Ευχαριστούμε θερμά.
19 και 20 Αυγούστου
ΤΟ ΑΛΑΤΙ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ
THE SALT OF THIS SEA
Η επίσημη πρόταση της Παλαιστίνης για τα Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας 2009
Η Σοράγια, 28 χρονών, ζει με την οικογένειά της στο Μπρούκλιν. Είναι Παλαιστίνιοι πρόσφυγες της εργατικής τάξης. Μια μέρα ανακαλύπτει ότι οι οικονομίες του παππού της έχουν παγώσει στον τραπεζικό του λογαριασμό στην Τζάφα, απ’ όπου εξορίστηκε το 1948. Η Σοράγια επιθυμεί να επιστρέψει στην Παλαιστίνη και τελικά τα καταφέρνει, με κόστος όμως το όνειρο αυτό να την απομακρύνει όλο και περισσότερο από την πραγματικότητα. Γνωρίζει τον Εμάντ, ο οποίος, αντίθετα με την ίδια, έχει βάλει σκοπό να φύγει για πάντα από την Παλαιστίνη. Μαζί θα ανακαλύψουν ότι ο αγώνας για ελευθερία είναι υποχρέωση, ακόμα κι όταν σε ωθεί στην παρανομία.
Σκηνοθεσία-Σκηνοθεσία
Annemarie Jacir
Μουσική
Kamran Rastegar
Χρονολογία παραγωγής
2008
Χώρα παραγωγής
ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ, ΒΕΛΓΙΟ, ΓΑΛΛΙΑ, ΙΣΠΑΝΙΑ, ΕΛΒΕΤΙΑ
Γλώσσα
ΑΡΑΒΙΚΑ
Διάρκεια
109′
ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ, ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ
22 και 23 Αυγούστου
“Το ταμπούρλο”
Η ταινία βασίζεται στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Γκίντερ Γκρας (βραβείο Νόμπελ) Ενα χρόνο μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του Χίτλερ, γεννιέται στο Ντάντσιχ ο Οσκαρ, ένα παιδί με πρόωρη ανάπτυξη και ιδιαίτερα χαρίσματα. Ο Οσκαρ μπροστά στα σύννεφα του πολέμου και σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την υποκρισία και τον παραλογισμό του κόσμου των μεγάλων, αρνείται στα τρία χρόνια του να μεγαλώσει άλλο.
Θα μείνει ένα παιδί-θαύμα-τέρας, ένας μάρτυρας που θα δει την άνοδο του ναζισμού, την επίθεση στην Ευρώπη, το Παγκρόμ στην Πολωνία, το θάνατο των δύο πατέρων του, την εισβολή των Ρώσων, την πτώση του Γ Ράιχ. Το ταμπούρλο αποτελεί το πραγματικό γλωσσικό εργαλείο του μέσα από το οποίο εκφράζει τα συναισθήματα και την αντίθεσή του.
Εξαιρετική ερμηνεία από τον 12χρονο Νταβίντ Μπένεντ. Η ταινία απέσπασε το το 1979 το Οσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινία, ενώ μοιράστηκε και τον Χρυσό Φοίνικα με το «Αποκάλυψη Τώρα».
Σκηνοθεσία: Φόλκερ Σλέντορφ (1979).
Σενάριο: Φ. Σλέντορφ, Ζαν-Κλωντ Καρριέρ, Φραντζ Ζάιτζ, Γκύντερ Γκρας
Φωτογραφία: Ίγκορ Λούθερ
Μουσική: Μωρίς Ζαρ
Ηθοποιοί: Μάριο Αντόρφ (Άλφρεντ Ματζεράθ)
Άντζελα Βίνκλερ (Άγκνες Ματζεράθ)
Ντέιβιντ Μπένετ (Όσκαρ Ματζεράθ)
Ντανιέλ Ολμπρίσκι (Γιαν Μπρόνσκι)
Διάρκεια: 143 λεπτά
ΜΕΤΑΜΕΣΟΝΥΚΤΙΑ ΠΡΟΒΟΛΗ : 12.00
“Τα φτερά του έρωτα”
ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ DER HIMMEL ÜBER BERLIN / WINGS OF DESIRE του Βιμ Βέντερς με τους Μπρούνο Γκαντς, Σολβέιγ Ντομαρτέν, Ότο Σάντερ, Κουρτ Μπουά, Πίτερ Φολκ
Υπόθεση: Στο χωρισμένο από το τείχος Βερολίνο, άγγελοι περιπλανιούνται στους δρόμους, ακούγοντας τις σκέψεις των ανθρώπων. Ένας από αυτούς ερωτεύεται μια ακροβάτισσα του τσίρκου. Τα αισθήματά του για αυτήν είναι τόσο έντονα που ζητά να χάσει το προνόμιο της αθανασίας και να γίνει θνητός. Επιλέγει να αφήσει την αθανασία και την αιωνιότητα και να “οξειδωθεί μες στη νοτιά των ανθρώπων”, να σταματήσει να παρακολουθεί (με την ασπρόμαυρη ματιά του) τη ζωή και να τη ζήσει σαν άνθρωπος. Ο άγγελος Damiel θα “εκπέσει” με τη θέλησή του, στους περιορισμούς του χρόνου, στην αρρώστια, τον πόνο και στο θάνατο, γιατί μόνο έτσι θα μπορέσει να αγγίζει, να αισθάνεται, να ζήσει τον έρωτά του για τη Marion, να νοιώσει όλα αυτά τα απλά και καθημερινά που τα συνοψίζει ο Peter Falk μπροστά από μία καντίνα, ξημερώματα: “To smoke, and have coffee–and if you do it together, it’s fantastic. To draw, and when your hands are cold you rub them together..”
Το ουράνιο αφιέρωμα του Wenders στη ζωή, τον έρωτα, το Βερολίνο, τη σκηνοθεσία, τους Αγγέλους και την ποίηση. Desson Howe- Washington Post
Ένα ατμοσφαιρικό, λυρικό, ελεγειακό, βαθύ, στοιχειωμένο, ποιητικό και ευγενές ασπρόμαυρο όνειρο.
Bραβείο Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Kαννών 1987
26 Αυγούστου
“Φόνισσα” του Κώστα Φέρρη
Ο Παπαδιαμάντης ως οξύτατος κοινωνικός παρατηρητής φέρνει στο φως το δράμα της εγκλωβισμένης γυναίκας των αρχών του 1900. Η φόνισσα δεν είναι παρά το ξεκάθαρο ουρλιαχτό του καταπιεσμένου που μόνο η βία μπορεί να εκφράσει, η ανισορροπία που γίνεται ορθολογισμός κάτω από το τερατώδες πρίσμα της κοινωνικής πραγματικότητας.«Η φόνισσα» καθιστά σαφές ότι ο Παπαδιαμάντης πρώτα απ’ όλα είναι ο άνθρωπος που δεν αντέχει την αδικία και την ανισότητα. Είναι αυτός που θα διακρίνει το δίκιο όλων των κατατρεγμένων και θα αφουγκραστεί και τους χειρότερους εγκληματίες σαν τη Φραγκογιαννού. Από αυτή την άποψη βρισκόμαστε μπροστά σ’ ένα κοινωνικό ντοκουμέντο, σ’ ένα πρωτογενές φεμινιστικό εγχειρίδιο, σ’ ένα μανιφέστο της ανθρώπινης ισότητας και μια προειδοποίηση για τη γέννηση της κοινωνικής βίας. Η παρουσία της γυναίκας που μετατρέπεται σε κατά συρροή δολοφόνο χωρίς να διεκδικεί τίποτε πέρα από την ενστικτώδη ενσάρκωση της προσωπικής της απελπισίας αποτελεί για το 1903 πρωτοπορία χωρίς προηγούμενο. Γι’ αυτό ο Παπαδιαμάντης ανήκει αμετάκλητα στο πάνθεον των μεγάλων. Γι’ αυτό «Η Φόνισσα» είναι καταδικασμένη να παραμείνει κλασική.
Σκηνοθεσία: Κώστας Φέρρης
Σκηνογράφος-Ενδυματολόγος : Τάσος Ζωγράφος
Μουσική: Σταύρος Λογαρίδης
Παίζουν: Μαρία Αλκαίου, Φοίβος Ταξιάρχης, Δημήτρης Πουλικάκος, Λάζος Τερζάς κ.α.
Αφήγηση : Μάνος Κατράκης
Η ταινία απέσπασε βραβείο σκηνοθεσίας και α΄γυναικείου ρόλου στο 15ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Τα δικαιώματα προβολής της ταινίας ευγενώς παραχωρήθηκαν από τον Κώστα Φέρρη. Ευχαριστούμε θερμά.
28 και 29 Αυγούστου
“Το γεράκι της Μάλτας”
του Τζον Χιούστον
To κλασικό αριστούργημα του Τζον Χιούστον, βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ντάσιελ Χάμετ με τον Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ στον καλύτερο ρόλο της καριέρας του.
Μια ιστορία που εκτυλίσσεται στα πιο σκοτεινά λημέρια του Σαν Φρανσίσκο, εκεί που η παρανομία και το έγκλημα είναι καθημερινότητα και κυριαρχεί ο νόμος του δυνατότερου. Ο Σαμ Σπέιντ, είναι ένας σκληρός ντετέκτιβ, που έχει τον δικό του κώδικα τιμής. Μια μέρα, τον επισκέπτεται στο γραφείο του μια «μοιραία γυναίκα», η γοητευτική δεσποινίς Γουόντερλι, και του ζητά να αναλάβει μαζί με τον συνάδελφό του, Μάιλς Άρτσερ, την παρακολούθηση ενός επικίνδυνου άντρα, του Φλόιντ Θέρσμπι. Ομως, ο Άρστερ και ο Θέρσμπι την επόμενη μέρα βρίσκονται δολοφονημένοι και όλες οι υποψίες στρέφονται στον Σπέιντ. Με τους αστυνομικούς να τον έχουν από κοντά, ο Σπέιντ προσπαθεί να βρει στην άκρη του νήματος σε μια υπόθεση, που όσο την ψάχνει γίνεται όλο και πιο περίπλοκη. Όταν τον επισκέπτεται στο γραφείο του ο μπράβος ενός κακοποιού και του προσφέρει μια υπέρογκη αμοιβή για να του επιστρέψει ένα πολύτιμο αγαλματίδιο, το «γεράκι της Μάλτας», ο Σπέιντ ξέρει ότι έχει μπλέξει σε μια μυστηριώδη υπόθεση. Την ίδια ώρα, η όμορφη δεσποινίδα Γουόντερλι, εμφανίζεται με την πραγματική της ταυτότητα, ως μις Ο’ Σόνεσι, και του ζητά να την βοηθήσει να βρουν μαζί τον ανεκτίμητης αξίας θησαυρό. Ο θησαυρός καταλήγει στο γραφείο του Σπέιντ όταν τον φέρνει κρυμμένο σε πακέτο ένας άντρας που δολοφονείται πριν προλάβει να πει τίποτα. Με το γεράκι πια στην κατοχή του, ο Σπέιντ αρχίζει να κινεί αυτός τα νήματα που θα τον οδηγήσουν στη λύση του μυστηρίου…
Η.Π.Α., 1941, Ασπρόμαυρο
Σκηνοθεσία: Τζον Χιούστον
Σενάριο: Τζον Χιούστον
Πρωταγωνιστούν: Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ, Μέρι Αστορ, Γκλάντις Τζορτζ, Πίτερ Λόρε, Μπάρτον ΜακΛέιν, Λι Πάτρικ
Διάρκεια: 101′
30 και 31 Αυγούστου
Take the money and run
του Woody Allen, ΗΠΑ, 1969, 85 λεπτά
Η ταινία είναι μία αστυνομική παρωδία γυρισμένη σε στυλ ντοκιμαντέρ. Ο αφηγητής διηγείται τη ζωή του Βέρτζιλ Στλάρκογουελ ενός κακοποιοί της κακιάς ώρας μέσα από στιγμιότυπα της ζωής του, συνεντεύξεις και –υποτιθέμενα- πλάνα αρχείου. Αυτός ο τυπάκος λοιπόν, είναι ένας κακομοίρης που γεννήθηκε λούζερ. Και σα να μην έφτανε αυτό, έπαθε και ξαφνικό έρωτα για τη Λουίζ και οι υποχρεώσεις του μεγαλώνουν. Συνεχίζει τις ληστείες τραπεζών, πάντοτε με αποτυχία, και πάντοτε καταλήγει στη φυλακή. Αυτό είναι. Απόπειρες ληστείας, σύλληψη, φυλακή, δραπέτευση. Βέβαια άλλο να τα διαβάζει κανείς και άλλο να τα βλέπει. Γιατί δεν υπάρχει περίπτωση να μην ξεραθείς στα γέλια παρακολουθώντας τις περιπέτειες και τα παθήματα του κακομοίρη Βέρτζιλ.
Το χαρακτηριστικό του «χαμένου» ήρωά μας είναι η αισιοδοξία. Βρε δεν πάει να ακολουθεί η μία αποτυχία την άλλη. Αυτός εκεί. Επιμένει. Μόνον, που όπως αποδεικνύεται από τα γεγονότα, ο επιμένων δε νικά!
Όπως σε κάθε ταινία του Γούντι Άλεν οι διάλογοι είναι πανέξυπνοι και οι ατάκες ξεκαρδιστικές. Ο δαιμόνιος δημιουργός κάνει μια τρελή κωμωδία αλλά όπως συνηθίζει, δεν περιορίζει σε μία απλή πλάκα, αλλά κάνει μια κωμωδία πνευματώδη, μια σάτιρα σπαρταριστή.

You may also like...